POWIĘKSZENIE / BLOW-UP (2006)
instalacja / installation

Spadek z dzieciństwa to obrazy, które wciąż nosimy w pamięci. W moim przypadku należą do nich sytuacje utrwalone na czarno-białych zdjęciach, inspirowanych przez moją babcię ponad dwadzieścia lat temu. Dziesięć owalnych kompozycji przedstawia wycinki podwórka mojego rodzinnego domu, miejsca pozbawione obecności człowieka. Ślady ludzi zostały wymazane, a pozostała przestrzeń ogrodu, nieistniejących już budynków, bujna roślinność, pranie na sznurze - zapomniany świat.

Fotografie wypalone w porcelanie (o standardowych wymiarach nagrobnej fotoporcelany 9x13 cm) przedstawiają "portret miejsca" zamiast tradycyjnego portretu nagrobnego. Dzięki tej zamianie mogę odejść od mówienia o konkretnej osobie na rzecz wypowiedzi o miejscach, które przemawiają w imieniu nieobecnych bliskich. Podręczne pamiątki eksponowane w oswojonej przestrzeni (w przeciwieństwie do kontekstu związanego z występowaniem fotoporcelany) stają się częścią konstrukcyjną ściany, niemal zwyczajnym ornamentem oswajającym w intymnej skali temat śmierci.

--------------------------------------------------------------------------

The portraits of places, extracted from black-and-white photographs documenting my family house and its neighbourhood over 20 years ago, are produced in porcelain. They remind of grave portraits of the dead made in the same technique. The places are deprived of the presence of people, as if abandoned and forgotten. Yet, nevertheless, they seem to speak in the name of people simply by negation.

The way the photographs are exposed on the wall turns the whole composition almost into decoration, ornament. Paradoxically, the works embodies death - the subject totally marginalized in contemporary culture.